bliski wyd. ironicznego ...

Podobną polifoniczność humoru ujawnia twórczość Fredry. Komedie i pamiętnik Trzy po trzy (powst. przed 1848, wyd. 1877) dostarczają bogactwa przykładów świadczących o zróżnicowaniu humoru i jego wielu odcieniach, oscylujących pomiędzy komizmem a tragizmem. Zdarza się, że od humoru pogodnego, optymistycznego przechodził Fredro do humoru sarkastycznego, nawet groteskowego. Wielokrotnie stawał się on narzędziem oceny i wyrazem dystansu autora do rzeczywistości, w której przyszło mu żyć i którą odtwarzał w swoich utworach. Humor Fredrowski bywa również bliski ironii, zwłaszcza w Panu Geldhabie (scena rozmowy pana Piórki z aferzystą daje przykład „ironicznego komplementu").