osobistych calkowitego przedstawiciel ...

Charakteryzując obowiązki krytyka, przede wszystkim żądano od niego rzetelności i całkowitego obiektywizmu sądów opartych na podstawach naukowych. Krytyk — pisał A. Swiętochowski — który „wybrawszy sobie jakiś rodzaj umysłów i ich dzieł, poza nim wszystkie inne lekceważy i praw do istnienia pozbawia", nie postępuje jak badacz, lecz jak „stróż kodeksu, szermierz chorągwi, przedstawiciel i obrońca szczególnych upodobań, sędzia i hodowca, który nie godzi się na to, co przez talenty i geniusze rodzi natura, ale wymaga przestrzegania pewnych przepisów i powstawania pewnych postaci" (Aleksander Głowacki KBoleslaw Prus), 1890). Osądzając dzieło, krytyk winien abstrahować od osobistych upodobań i gustów, ponieważ tylko postawa obiektywnego badacza pozwoli mu rozpoznać naturę nowych zjawisk ukazujących się wciąż na widnokręgu nie mającej granic twórczości ludzkiej.