samej bedacy epoka ...

Wroński dzielił historię na 3 wielkie ery: erę celów względnych, erę celów pośrednich i erę celów absolutnych. Pierwsza jest epoką heterotelii, bezpośrednich rządów Opatrzności. Druga (teraźniejszość) jest epoką przejściową. Opatrzność przestała już działać, ludzkość pozostawiona została samej sobie, ale nie poznała jeszcze prawdy, nie zna swych przeznaczeń: dlatego też jest to czas ciężkiego kryzysu, zaburzeń rewolucyjnych i głębokiego rozdarcia wyrażającego się w tzw. antynomii społecznej, czyli zaciekłej walce dwóch stronnictw — konserwatystów i liberałów. Trzecią, absolutną erę zapowiada mesjanizm (tj. nauka Wrońskiego), będący jednocześnie absolutną filozofią i absolutną religią. Umożliwia on przezwyciężenie antynomii społecznej, wykazując, że prawdziwa autotelia polega nie na buncie przeciwko prawom Boskim (bronionym przez konserwatystów), ale na tym, aby rozbudzona w nas twórcza samorzutność rozumu (broniona przez liberałów) skierowana została ku Boskiemu absolutowi.