.... konflikt dramatyczny ...

DRAMAT OBYCZAJOWO-PSYCHOLOGICZNY – gatunek dramatu ukształtowany w XIX w. w nawiązaniu do wcześniejszych form dramatu mieszczańskiego. Był to standardowy i najbardziej rozpowszechniony typ sztuki scenicznej w okresie dominacji realizmu i naturalizmu; do dziś zresztą stanowi jedną z czołowych pozycji w repertuarach teatralnych. Gatunek ten obejmuje utwory o wyraźnie zarysowanej i harmonijnie rozplanowanej akcji, z niewielką liczbą przedstawionych osób, które są wprowadzone w spójny układ dramatyczny; konflikt organizujący akcję ma charakter psychologiczny lub społeczny, a jej rozwój nie narusza zasady prawdopodobieństwa życiowego; dominującym rodzajem motywacji działań bohatera jest motywacja realistyczna. Istotny składnik dramatu obyczajowo psychologicznego stanowi wielostronna charakterystyka postaci, przy czym [...] akcent główny pada na charakterystykę bohatera jako reprezentanta określonego środowiska socjalnego [...]. Dialog w dramacie obyczajowo psychologicznym unika środków retorycznych i poetyckich, zbliżając się do form praktycznego kontaktu językowego; w szerokim zakresie korzysta – zwłaszcza od czasu naturalizmu – ze środków mowy potocznej, stylów środowiskowych i regionalnych.7