krytyce artykulowaniu zaadaptowany ...

Na obfitość i różnorodność zastosowań wyrazu „natura" i pochodnych w języku krytyki pozytywistycznej niewątpliwie miał wpływ realizm, proklamowany jako metoda literacka, która się wydawała doskonałym instrumentem w realizowaniu zasad tamtego programu literackiego. Odziedziczony po krytyce krajowej wyraz „natura", zaadaptowany przez nią do języka refleksji literackiej, wzbogacony w toku praktyki krytycznoliterackiej w nowe wyrazy pochodne, uelastyczniony semantycznie przez nowe skojarzenia — dobrze służył artykułowaniu zgodności lub niezgodności praktyki pisarskiej z założeniami programu. Tym bardziej że z chwilą pojawienia się „przyrody" jako stałego synonimu „natury" przesunęło się pole semantyczne tej ostatniej, poniekąd „uspecjalistyczniło się" jako stały składnik arsenału środków językowych krytyki literackiej.