p.n.e., m.in. w. ...

Achilles, jeden z najstarszych herosów gr. Należał do sojuszników króla Myken Agamemnona w jego wyprawie przeciw Troi. Homer, który opowieści o A. opierał m.in. na eposie o Gilgameszu, uczynił go synem władcy tesalskiego Peleusa i bogini morskiej Tetydy. Sceny z dzieciństwa A. zdobią obramowania rzym. wozu w Muzeum Kapitolińskim. Sceny na dworze Likomedesa na Skiros, gdzie odnalazł A. Odyseusz, występują na malowidle z domu Dioskurów w Pompei i na reliefie z poł. II w. n.e. w Muzeum Kapitolińskim. W drodze pod Troję A. walczył z Telefosem (rzeźba przyczółkowa Skopasa w świątyni Ateny w Tegei), z Memnonem, synem Eos oraz z Amazonkami (amfora Eksekiasa, 530 p.n.e., British Museum). Mszcząc śmierć Patroklesa, nieodłącznego towarzysza (czara Sosiasa, ok. 500 p.n.e., Berlin), zabił Hektora. Sam zginął z ręki Parysa od strzały w piętę. Kult A. istniał zwłaszcza nad Morzem Czarnym, gdzie na przylądku Sigajon stał jego kurhan grobowy, a na wyspie Achilleja świątynia. A. przedstawiany był jako młody wojownik gr., bez specjalnych atrybutów (amfora malarza Achillesa, ok. 440 p.n.e., Watykan).