ami, Wiążą się z tym również przekształcenia w zakresie poezji epigramatycznej: zanikają stopniowo ucinki żartobliwo-satyryczne, a z dawnej twórczości salonowych komplementów pozostają dość często — zwłaszcza w pierwszym okresie — wiersze sztambuchowe. Rozwija się natoniiast — i to na szczytach poetyckich — aforystyka o funkcjach refleksyjnych lub pouczających, przybierająca niekiedy charakter wypowiedzi wyznawczych. Brodziński, Fredro, Słowacki, a przede wszystkim Zdania i uwagi Mickiewicza — to chyba najwybitniejsze przykłady tego typu twórczości.